«أَمَرْنا مُتْرَفِيها»، يعنى بزرگان قوم را فرمان به اطاعت مى‌دهيم، زيرا خداوند به فسق و گناه دستور نمى‌دهد، بلکه به عدل و احسان فرمان مى‌دهد. شيوه‌ى هلاک کردن خدا به اين نحواست که به اطاعت دستور مى‌دهد، مرفّهان بى درد مخالفت مى‌کنند و افراد عادّى هم از آنان پيروى مى‌کنند، آنگاه قهر الهى بر همگان حتمى و محقّق مى‌شود، و عذاب و غضب الهى فرا مى‌رسد.
اراده‌ى قهر خداى حکيم، براساس زمينه‌هاى گناه و خصلت‌هاى منفى ماست، و گرنه خداوند مهربان، بى‌جهت اراده‌ى هلاک قومى را نمى‌کند. به فرموده‌ى حضرت رضا عليه السلام:
اراده‌ى الهى در اين آيه، مشروط به فسق ماست. «1»