اين آيه که انقراض نسلى از بشر و آغاز نظام نوينى در زندگى بشر را بازگو مىکند، نشان مىدهد که زمان حضرت نوح عليه السلام، نقطهى عطفى در تاريخ بشر بوده است. زندگى قبل از نوح، بسيار ساده و با جمعيّتى محدود بوده و تاريخ پرماجرايى نداشته است و تداوم نسل بشر، با چند مؤمنى صورت گرفته که در کشتى همراه نوح عليه السلام بودند.
آيه، ضمن اينکه هشدار به غافلان و عبرت براى مردم است، مايهى تسکين و آرامش پيامبر صلى الله عليه و آله است، که اگر کافران از آزارشان دست برندارند، گرفتار قهر الهى خواهند شد.
پس از قوم نوح، قوم عاد، ثمود، لوط، اصحاب مدين، فرعون، هامان، قارون و اصحاب فيل هم، گرفتار قهر الهى شدند. «مِنَ الْقُرُونِ مِنْ بَعْدِ نُوحٍ»