نکته‌های تفسیر نور

از ديدگاه قرآن، دنياطلبى و دنياگرايى اگر سبب غفلت از آخرت و انحصار خواسته‌ها در دنيا باشد، نکوهيده است. اين نکته در آيات فراوانى مطرح شده است، از جمله: «يَعْلَمُونَ ظاهِراً مِنَ الْحَياةِ الدُّنْيا وَ هُمْ عَنِ الْآخِرَةِ هُمْ غافِلُونَ» «1»، «فَأَعْرِضْ عَنْ مَنْ تَوَلَّى عَنْ ذِکْرِنا وَ لَمْ يُرِدْ إِلَّا الْحَياةَ الدُّنْيا» «2» و «أَ رَضِيتُمْ بِالْحَياةِ الدُّنْيا» «3» در جهان ماديّات نزاع و درگيرى زياد است و همه کس به همه آرزوهايش نمى‌رسد، پس بايد اندازه و سهميه‌اى باشد که چه کسى چه مقدار داشته باشد: «عَجَّلْنا لَهُ فِيها ما نَشاءُ لِمَنْ نُرِيدُ»، امّا در دنياى معنويات، چون تزاحم و محدوديّتى نيست، همه صد درصد کامياب مى‌شوند و راه براى بيشتر هم باز است. «کانَ سَعْيُهُمْ مَشْکُوراً» «4»