1- شکوفايى و عزّت انسان در سايه‌ى توحيد است و شرک و پرستش غير خدا انسان را خوار و ذليل مى‌کند. «مَذْمُوماً مَخْذُولًا»
2- پيروى از مکاتب غير الهى، انسان را به بن‌بست و رکود و باتلاق مى‌کشاند.
«فَتَقْعُدَ مَذْمُوماً مَخْذُولًا»
3- مشرک، مورد نکوهش خدا، فرشتگان، مؤمنين، وجدان‌هاى بيدار و خردمندان جهان است. «مَذْمُوماً مَخْذُولًا» زيرا نامى از مذمّت کننده نيامده است، تا مطلق و فراگير باشد.