1- مصرف مال و دارايى در غير مورد آن، کارى شيطانى ونوعى ناسپاسى است.
الْمُبَذِّرِينَ ... إِخْوانَ الشَّياطِينِ
2- مبذّر و اهل ريخت و پاش بايد تحقير شود، نه آنکه مورد تقدير و احترام قرار گيرد. «إِخْوانَ الشَّياطِينِ»
3- مؤمن با مؤمن برادر است، «إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ إِخْوَةٌ» «3» و اسرافکار با شيطان. إِنَّ الْمُبَذِّرِينَ ... إِخْوانَ الشَّياطِينِ
4- تبذير، نشانهى کفران و ناسپاسى است، نه نشانهى سخاوت و بخشندگى.
الْمُبَذِّرِينَ ... لِرَبِّهِ کَفُوراً