1- مؤمن بايد از بخل دورى کرده وبه ديگران کمک نمايد. «لا تَجْعَلْ يَدَکَ مَغْلُولَةً»
2- اسلام مکتب اعتدال و ميانهروى حتّى در انفاق است. «لا تَجْعَلْ لا تَبْسُطْها»
3- افرات وتفريط، محکوم و ميانهروى شيوه پسنديده است. «لا تَجْعَلْ لا تَبْسُطْها»
4- نتيجهى ولخرجى و زيادهروى در انفاق، خانهنشينى و ملامت و حسرت است. «فَتَقْعُدَ مَلُوماً مَحْسُوراً»
5- اسلام، هرگز به ذلّت و خوارى مسلمانان راضى نيست و از هر عملى که آنان را به ذلّت کشاند، نهى کرده است. لا تَجْعَلْ ... لا تَبْسُطْها ... فَتَقْعُدَ مَلُوماً مَحْسُوراً
6- توجّه به عاقبت شوم کار، سبب دورى از آن است. لا تَجْعَلْ ... فَتَقْعُدَ ...
7- آيندهنگرى از اصول مديريّت است. لا تَجْعَلْ ... فَتَقْعُدَ ...