1- کمى و زيادى رزق به دست خداست. «يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَنْ يَشاءُ وَ يَقْدِرُ»
2- وسعت يا تنگى رزق، از شئون ربوبيّت خدا وبراى رشد و تربيت انسانهاست. إِنَّ رَبَّکَ يَبْسُطُ الرِّزْقَ ... وَ يَقْدِرُ
3- خواست خداوند بر اساس بصيرت و آگاهى اوست. لِمَنْ يَشاءُ ... خَبِيراً بَصِيراً
4- از ترس فقرِ خود، بخل نورزيد و براى نفى فقر ديگران تمام اموال خود را يکجا نبخشيد، که روزى بدست خداست و فقر برخى حکيمانه است. لا تَجْعَلْ يَدَکَ ... إِنَّ رَبَّکَ يَبْسُطُ الرِّزْقَ