نکته‌های تفسیر نور

در قرآن بطور گسترده درباره‌ى رزق و روزى، بحث شده است. برخى از نکاتِ آن آيات عبارت است از: الف: رزق هر جنبنده‌اى بر عهده خداست. «ما مِنْ دَابَّةٍ فِي الْأَرْضِ إِلَّا عَلَى اللَّهِ رِزْقُها» «2» ب: سرچشمه‌ى روزى، در آسمان است. «وَ فِي السَّماءِ رِزْقُکُمْ» «3» «1». تفسير نورالثقلين. «2». هود، 6. «3». ذاريات، 22. جلد 5 - صفحه 50 ج: اگر همه‌ى مردم رزق گسترده داشته باشند، فساد گسترش مى‌يابد. «وَ لَوْ بَسَطَ اللَّهُ الرِّزْقَ لِعِبادِهِ لَبَغَوْا فِي الْأَرْضِ» «1» د: مردم بايد تلاش کنند و به دنبال رزق بروند. «فَابْتَغُوا عِنْدَ اللَّهِ الرِّزْقَ» «2» ه: تقوا از عوامل گشايش و موجب توسعه در رزق است. «وَ مَنْ يَتَّقِ اللَّهَ يَجْعَلْ لَهُ مَخْرَجاً وَ يَرْزُقْهُ مِنْ حَيْثُ لا يَحْتَسِبُ» «3» حضرت على عليه السلام مى‌فرمايد: «قدّر الأرزاق فکثرها و قللها و قسمها على الضيق و السعة فعدل فيها ليبتلى من اراد بميسورها و معسورها و ليختبر بذلک الشکر و الصبر من غنيها و فقيرها» «4» خداوند، روزى مردم را با کم و زياد کردن، تقدير کرد تا هر که را بخواهد در تنگناها و گشايش‌ها بيازمايد و غنى و فقير را با شکر و صبرى که از خود بروز مى‌دهد، امتحان و گزينش کند.