نکته‌های تفسیر نور

امام صادق عليه السلام فرمودند: مراد از «محسور» حسرتِ فقر و تنگدستى است. «1» بعضى گفته‌اند: «ملامت» مربوط به اوّل آيه است که درباره بخل است و «حسرت» مربوط به آخر آيه و ولخرجى است. زنى پسر خود را نزد پيامبر صلى الله عليه و آله فرستاد واز آن حضرت پيراهنش را به عنوان تبرّک درخواست کرد. پيامبر تنها پيراهن خود را داد و چون لباس ديگرى نداشت، براى نماز از خانه بيرون نيامد. اين آيه نازل شد تا پيام دهد که سخاوت، آن نيست که يکتا پيراهن خود را بدهى. در روايتى ديگر آمده است: مقدارى طلا، نزد پيامبر صلى الله عليه و آله آوردند، پيامبر در همان زمان همه‌ «1». کافى، ج 2، ص 55. جلد 5 - صفحه 49 را انفاق کرد. روز بعد فقيرى از حضرت درخواستى کرد. حضرت چيزى نداشت که به او بدهد. مرد فقير حضرت را سرزنش کرد. پيامبر صلى الله عليه و آله از اينکه چيزى نداشت تا به او کمک کند اندوهناک شد که اين آيه نازل شد. «1»