1- کودک، حقّ حيات دارد و والدين نبايد اين حق را از او بگيرند. «لا تَقْتُلُوا أَوْلادَکُمْ» 2- فقر و تهيدستى حتّى در قوى‌ترين عواطف انسانى تأثيرگذار است. «لا تَقْتُلُوا أَوْلادَکُمْ خَشْيَةَ إِمْلاقٍ»
3- ترس از ضرر وزيان وفقر، مجوّز گناه و ناديده گرفتن حقوق ديگران نيست.
«1». تفاسير فى ظلال‌القرآن و فرقان.
جلد 5 - صفحه 52
«لا تَقْتُلُوا أَوْلادَکُمْ خَشْيَةَ إِمْلاقٍ»
4- اگر امنيّت روانى وايمان نباشد، نه فقط فقر که ترس از فقر نيز سبب آدم‌کشى مى‌شود. لا تَقْتُلُوا ... خَشْيَةَ إِمْلاقٍ
5- توجّه به ضمانت الهى، مانع گناه است. لا تَقْتُلُوا ... نَحْنُ نَرْزُقُهُمْ
6- ايمان و توکّل را از ياد نبريد. «نَحْنُ نَرْزُقُهُمْ»
7- خداوند از پدر ومادر مهربان‌تر است، به او سوءظنّ نبريد. «نَحْنُ نَرْزُقُهُمْ»
8- رزق به دست خداست و زيادى نفرات و جمعيّت بى‌اثر است، پس فرزند عامل فقر نيست. «نَحْنُ نَرْزُقُهُمْ وَ إِيَّاکُمْ»
9- گاهى رزق وروزى ما در سايه‌ى روزى فرزندان است. «نَرْزُقُهُمْ وَ إِيَّاکُمْ»
10- فرزندکشى و سقط جنين، گناه و جنايت است، چه پسر باشد، چه دختر.
لا تَقْتُلُوا أَوْلادَکُمْ ... خِطْأً کَبِيراً
11- گناهان يکسان نيستند، گناهان صغيره و کبيره داريم. «خِطْأً کَبِيراً»