نکته‌های تفسیر نور

«فَلا يُسْرِفْ فِي الْقَتْلِ» يعنى در قصاص بيش از قاتل رانکشيد و يا او را مثله نکنيد، چنانکه‌ جلد 5 - صفحه 55 در جاهليّت چنين رسمى وجود داشته است. قتل نفس و آدم‌کشى از گناهان کبيره است. هر کس در غير مورد قصاص يا فساد، کسى را بکشد، گويا همه‌ى مردم را کشته است، «مَنْ قَتَلَ نَفْساً بِغَيْرِ نَفْسٍ أَوْ فَسادٍ فِي الْأَرْضِ فَکَأَنَّما قَتَلَ النَّاسَ جَمِيعاً» «1» و کيفر چنين قتلى دوزخ ابدى است. «مَنْ يَقْتُلْ مُؤْمِناً مُتَعَمِّداً فَجَزاؤُهُ جَهَنَّمُ خالِداً فِيها» «2» اين کيفر، براى کسى که اسلحه بکشد و تهديد به قتل کند و به عنوان مفسد و محارب شناخته شود، نيز ثابت است. «3» در روايات يکى از مصاديق «ولى»، حضرت مهدى عليه السلام شمرده شده که انتقام جدّ عزيزش امام حسين عليه السلام را خواهد گرفت. «4» «فَقَدْ جَعَلْنا لِوَلِيِّهِ سُلْطاناً» حمايت خداوند از مظلوم و سپردن حقّ قصاص به ولىّ دم، هم عامل بازدارنده از آدم‌کشى است و هم بازدارنده از اسراف در قصاص. «جَعَلْنا لِوَلِيِّهِ سُلْطاناً»