تفسیر روان جاوید

تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى) سَنُلْقِي فِي قُلُوبِ الَّذِينَ کَفَرُوا الرُّعْبَ بِما أَشْرَکُوا بِاللَّهِ ما لَمْ يُنَزِّلْ بِهِ سُلْطاناً وَ مَأْواهُمُ النَّارُ وَ بِئْسَ مَثْوَى الظَّالِمِينَ (151) ترجمه‌ زود باشد بيندازيم در دلهاى آنانکه کافر شدند ترس را بسبب آنکه شرک آوردند بخدا چيزى را که نفرستاده است بآن حجتى و جايگاه آنها آتش است و بد است آرامگاه ستمکاران.. تفسير بعضى گفته‌اند مراد ترسى است که خداوند در دلهاى کفار در روز جنگ احد انداخت چون با آنکه بر حسب ظاهر فتح نمودند آخر کار بيجهت فرار کردند و در مجمع از حضرت پيغمبر (ص) روايت نموده که من نصرت يافتم بجهت رعب کفار از من از فاصله يک ماه راه و اين رعب از براى کفار در اثر آن بود که‌ جلد 1 صفحه 512 موحد نبودند تا مستظهر باشند بيک قادر توانائى که از براى قدرت و توانائى او حدى نيست بلکه شريک قرار داده بودند براى خداوند مخلوقاتى را که عاجزتر از خودشان بودند يا مانند خودشان بودند در ضعف و فقر و حاجت بدون حجت و دليل بر اشتراک آنها با خداوند بلکه با حجت و دليل نازل از طرف خداوند بر نفى آن شرکاء و البته کسانيکه اتکاء بلطف و کمک قادر على الاطلاق نداشته باشند بزودى مرعوب ميشوند و جاى آنها آتش است و بد آرامگاهيست آتش دوزخ که مستحق آنشدند براى ظلم آنها بخودشان که مشرک شدند و بمسلمانان که با آنها مقاتله نمودند.