1- نظام هستى، بهترين دليل بريکتايى خداست. (اگر خدايان ديگر بودند، رقابت مىشد واگر رقابت بود نظام بهممىخورد.) «إِذاً لَابْتَغَوْا إِلى ذِي الْعَرْشِ سَبِيلًا»
2- هرگاه نسبت ناروايى داده شود، تبرئه و تنزيه لازم است. «سُبْحانَهُ»
جلد 5 - صفحه 66
3- خداوند از هرگونه شريک پاک است و ميان ذات مقدّس او و خرافاتى که مىگويند، فاصله و برترى بسيارى است. «سُبْحانَهُ وَ تَعالى عَمَّا يَقُولُونَ»
4- هر که و به هر مقدار خدا را ستايش کند، باز خداوند برتر از آن گفتههاو توصيفهاست. «تَعالى عَمَّا يَقُولُونَ عُلُوًّا کَبِيراً»