نکته‌های تفسیر نور

«أَکِنَّةً» جمع «کنان»، يا «کنّ»، به معناى وسيله‌ى پوشاندن است. «وقر»، به معناى سنگينى در گوش است. شبيه اين آيه در سوره‌هاى ديگر «1» هم آمده است. بيش از هزار بار در قرآن، از توحيد ياد شده است، ولى متأسّفانه کوردلان از شنيدن آيات توحيد و بهره‌گيرى از آنها محروم و ناراحتند، امّا از شنيدن سخن شرک و ياوه خرسند مى‌شوند. «وَ إِذا ذُکِرَ اللَّهُ وَحْدَهُ اشْمَأَزَّتْ قُلُوبُ الَّذِينَ لا يُؤْمِنُونَ بِالْآخِرَةِ وَ إِذا ذُکِرَ الَّذِينَ مِنْ دُونِهِ إِذا هُمْ يَسْتَبْشِرُونَ» «2» امروز نيز هرگاه بحث از توحيد مى‌شود، بعضى متنفّرند، ولى سخن شرقى‌ها وغربى‌ها برايشان جاذبه دارد. قرآن چنين گروه‌هاى گريزان از حقّ را به الاغ‌هايى تشبيه کرده که از شيران رم مى‌کنند. «کَأَنَّهُمْ حُمُرٌ مُسْتَنْفِرَةٌ فَرَّتْ مِنْ قَسْوَرَةٍ» «3» «1». فصّلت، 44؛ انعام، 25؛ کهف، 57. «2» زمر 45. «3» مدثر 50. جلد 5 - صفحه 70