در تفاسير آمده است که هر يک از سران کفّار، شبانه وبدون اطلاع يکديگر مخفيانه پشت خانهى پيامبر حاضر مىشدند تا در تاريکى، صوت قرآن را بشنوند وسپس تحليل کنند.
گاهى هم در تاريکى به هم برمىخوردند ويکديگر را شناخته ملامت مىکردند که ما خود، دل از صوت محمّد نمىکنيم، مردم چه کار کنند!
اين آيه، به پيامبر خدا دلگرمى مىدهد که از فرار و بىاحترامى کفّار، متأثّر نشود، چون همه چيز بر خدا روشن است.
جلد 5 - صفحه 71