1- به ايمان خود مغرور نشويم. «رَبُّکُمْ أَعْلَمُ بِکُمْ»
2- کارهاى الهى، بر اساس علم اوست. «أَعْلَمُ بِکُمْ يَرْحَمْکُمْ يُعَذِّبْکُمْ»
3- علم خدا ومهر و قهر او، از شئون ربوبيّت خداوند است. «رَبُّکُمْ يَرْحَمْکُمْ يُعَذِّبْکُمْ»
4- سخن از رحمت و عطوفت، پيش از قهر و عذاب است. «يَرْحَمْکُمْ يُعَذِّبْکُمْ»
5- انسان بايد بين خوف و رجا باشد. «يَرْحَمْکُمْ يُعَذِّبْکُمْ»
6- انسانها در انتخاب عقيده آزادند، حتّى پيامبران هم مأمور اجبار مردم بر ايمان نيستند. «ما أَرْسَلْناکَ عَلَيْهِمْ وَکِيلًا»
7- مبلّغ دين، نبايد خود را وکيل و سرپرست مردم بداند. «وَکِيلًا»