پیام‌های تفسیر نور

1- سراغ غير خدا رفتن و به آن اميد داشتن، خيالى بيش نيست. «زَعَمْتُمْ» 2- در شيوه‌ى تبليغ، ضمن آنکه بايد حقيقت را بيان کرد، بايد مردم را در انتخاب به حال خود گذاشت تا آن را با اختيار رد کرده يا بپذيرند. قُلِ ادْعُوا الَّذِينَ زَعَمْتُمْ‌ ... فَلا يَمْلِکُونَ کَشْفَ الضُّرِّ 3- انگيزه‌ى پرستش، پناهجويى به يک قدرت است و بت‌ها اين توان را ندارند. «فَلا يَمْلِکُونَ کَشْفَ الضُّرِّ» 4- غير خدا، نه مى‌تواند خطر را رفع کند و نه آن را به ديگرى برگرداند، و يا آن را تبديل کند و يا تخفيف دهد. «کَشْفَ الضُّرِّ تَحْوِيلًا» (عقيده به شفاعت اولياى خدا براى رفع مشکلات و عذاب، به اذن خداست و حساب ديگرى دارد.)