پیام‌های تفسیر نور

1- بيم و اميد، نشان وابستگى و ضعف است، پس کسى که خود در پى وسيله مى‌رود، چگونه او را وسيله قرار مى‌دهيد؟ «يَبْتَغُونَ إِلى‌ رَبِّهِمُ الْوَسِيلَةَ» 2- براى قرب به خدا، راهها و وسائلى وجود دارد. «يَبْتَغُونَ إِلى‌ رَبِّهِمُ الْوَسِيلَةَ» 3- سراغ وسيله رفتن و شفاعت‌طلبى، نبايد انسان را از عذاب غافل کند. يَبْتَغُونَ‌ ... يَخافُونَ عَذابَهُ‌ 4- در تقرّب به خدا، سبقت ومسابقه ارزش دارد. «أَيُّهُمْ أَقْرَبُ» (هر که به خدا نزديک‌تر است، تلاشش براى توسّل بيشتر است.) 5- بهترين وسيله آن است که انسان را به خدا نزديک‌تر کند. «أَيُّهُمْ أَقْرَبُ» 6- رحمت الهى بر غضبش سبقت دارد. (اميد به رحمت، پيش از خوف از عذاب آمده است.) يَرْجُونَ‌ ... يَخافُونَ‌ 7- عذاب، از شئون ربوبيّت خداوند است، آن را شوخى نگيريم. عَذابَ رَبِّکَ‌ ... مَحْذُوراً ...