تفسیر نور (محسن قرائتی)
وَ ما مَنَعَنا أَنْ نُرْسِلَ بِالْآياتِ إِلَّا أَنْ کَذَّبَ بِهَا الْأَوَّلُونَ وَ آتَيْنا ثَمُودَ النَّاقَةَ مُبْصِرَةً فَظَلَمُوا بِها وَ ما نُرْسِلُ بِالْآياتِ إِلَّا تَخْوِيفاً «59»
و هيچ چيزى ما را از فرستادن آيات و معجزات (مورد درخواست مردم) بازنداشت، جز اينکه امّت‌هاى پيشين آنها را تکذيب کردند (وهلاک شدند).
ما به قوم ثمود ماده‌شترى داديم که روشنگر (اذهان مردم) بود، امّا به آن ستم کردند و ما معجزات (درخواستى) را نمى‌فرستيم مگر براى بيم دادن.