در قرآن بارها به مسألهى سجود فرشتگان و سرپيچى ابليس اشاره شده است.
ابليس، از جنّ است، «کانَ مِنَ الْجِنِّ» «1» ولشکريانى دارد، «وَ جُنُودُ إِبْلِيسَ أَجْمَعُونَ» «2» و سپاه او پياده و سواره، «وَ أَجْلِبْ عَلَيْهِمْ بِخَيْلِکَ وَ رَجِلِکَ» «3» و عامل انحراف و سجده نکردنش نيز قياس خاک و آتش بود. خَلَقْتَنِي مِنْ نارٍ وَ خَلَقْتَهُ مِنْ طِينٍ* «4»
«1». کهف، 50.
«2». شعراء، 95.
«3». اسراء، 64.
«4». اعراف، 12.
جلد 5 - صفحه 85