1- قدرت ابليس محدود است. «مَنِ اسْتَطَعْتَ»
2- تبليغات فاسد، در انحراف مردم نقش دارد. «بِصَوْتِکَ»
3- تهاجم تبليغاتى و فرهنگى دشمن، مقدّم بر تهاجم نظامى است. «صوت» قبل از «خيل» آمده است. «بِصَوْتِکَ أَجْلِبْ عَلَيْهِمْ بِخَيْلِکَ»
شيطان ابتدا با تبليغات، انگيزهى توحيدى انسان را مىگيرد، سپس با تسليحات و لشکريانش بر او هجوم مىآورد.
4- ابليس، هم خود مايهى گمراهى است، «اسْتَفْزِزْ» وهم نيروهاى او. «بِخَيْلِکَ»
5- شيوهى شيطان، در کمين نشستن و جلب و ربودن است. «أَجْلِبْ»
6- شرکت ابليس در مال و فرزند انسان، از آغاز آن شروع مىشود و تا لقمهى حرام و مشتبه و زنا ادامه مىيابد. «شارِکْهُمْ»
7- هر آزادى و اختيارى نشان لطف الهى نيست، گاهى قدرت مانور، نوعى قهر الهى است. «اسْتَفْزِزْ أَجْلِبْ شارِکْهُمْ وَ عِدْهُمْ»
8- بستر نفوذ شيطان، آرزوهاى انسان است که با وعدههاى خيالى شيطان تقويت مىشود. «عِدْهُمْ وَ ما يَعِدُهُمُ الشَّيْطانُ إِلَّا غُرُوراً»
9- شيطان، علاوه بر فريب، گناه را توجيه مىکند، وعدهى دروغ شفاعت مىدهد و توبه را به تأخير مىاندازد. «وَ ما يَعِدُهُمُ الشَّيْطانُ إِلَّا غُرُوراً»