پیام‌های تفسیر نور

1- بندگان واقعى خداوند، کم هستند. «إِنَّ عِبادِي لَيْسَ لَکَ عَلَيْهِمْ سُلْطانٌ» در آيه 62 خوانديم که ابليس گفت: «لَأَحْتَنِکَنَّ ذُرِّيَّتَهُ إِلَّا قَلِيلًا» من همه‌ى مردم را گمراه مى‌کنم مگر عدّه‌ى اندکى را. 2- بندگى خدا، انسان را در برابر تبليغات و لشکرکشى‌هاى ابليسى بيمه مى‌کند. «إِنَّ عِبادِي لَيْسَ لَکَ عَلَيْهِمْ سُلْطانٌ» آرى کسى که به قدرت بى‌نهايت متّصل شد، نفوذناپذير مى‌شود. 3- انسان آزاد است و در برابر هجوم ابليس مى‌تواند با پناه بردن به ايمان و عبوديّت، مقاومت کند. «عِبادِي لَيْسَ لَکَ عَلَيْهِمْ سُلْطانٌ» 4- کسى که عبد خدا شد، خداوند هم وکيل، حافظ و عهده‌دار او مى‌شود. عِبادِي‌ ... کَفى‌ بِرَبِّکَ وَکِيلًا 5- پيامبر تحت حفاظت خاصّ الهى است واز نفوذ شيطان درامان است. إِنَّ عِبادِي‌ ... کَفى‌ بِرَبِّکَ وَکِيلًا «1». نحل، 99. «2». اعراف، 201. «3». بحار، ج 63، ص 268 و ج 53، ص 182. تفسير نور(10جلدى)، ج‌5، ص: 90