اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
إِن‌َّ عِبادِي لَيس‌َ لَک‌َ عَلَيهِم سُلطان‌ٌ وَ کَفي بِرَبِّک‌َ وَکِيلاً (65)
محققا بندگان مرا نيست از براي تو بر آنها سلطه و قدرتي و کفايت ميکند بپروردگار تو وکيل باشد (إِن‌َّ عِبادِي) اضافه تشريفيه آنهايي که بندگي مرا پذيرفتند و بوظايف بندگي عمل مي‌کنند از امير المؤمنين عليه السّلام است
کفي لي عزا ان تکون لي ربا و کفي لي فخرا ان اکون لک عبدا
لَيس‌َ لَک‌َ عَلَيهِم سُلطان‌ٌ عدم سلطه شيطان بايمان و تقوي و عمل صالح است که در پناه‌گاه الهي هستند و شيطان قدرت بر نزديک شدن بآنها ندارد و لذا بنده دائما بايد پناه بخدا ببرد از شر شيطان و شيطان صفتان و اينکه بمجرد گفتن اعوذ باللّه من الشيطان الرجيم نيست بايد رو بخدا برد و خود را در حصن حصين الهي داخل کرد مثل کسي نباشد که سگ گيرنده در قفاي او باشد و بگويد پناه بردم بقلعه کدخدا بايد داخل در قلعه بشود تا محفوظ ماند و طرق الي اللّه بسيار است و اعظم آنها ولايت و توسل است وَ کَفي بِرَبِّک‌َ وَکِيلًا کسي که توکل داشته باشد و ايکال امور خود و مخصوصا ايمان خود را کند البته خداوند او را پناه ميدهد و از شرور شياطين انسي و جني مصون و محفوظ ميدارد بلکه او را کافيست وَ مَن يَتَوَکَّل عَلَي اللّه‌ِ فَهُوَ حَسبُه‌ُ إِن‌َّ اللّه‌َ بالِغ‌ُ أَمرِه‌ِ طلاق آيه 3.