1- به آرامشهاى موقّت مغرور نشويم، خطر هميشه در کمين است. «أَمِنْتُمْ أَنْ يُعِيدَکُمْ فِيهِ تارَةً أُخْرى» با نجات از مهلکهاى، خطر براى هميشه رفع نشده است.
2- کيفر برخى ناسپاسىها، در همين دنياست. «فَيُغْرِقَکُمْ بِما کَفَرْتُمْ»
3- غفلت از خدا پس از نجات، نمونهاى از کفر و کفران است. «بِما کَفَرْتُمْ»
4- عامل هلاکت وبدبختى انسان، گرايش او به کفر وعملکرد خود اوست.
«فَيُغْرِقَکُمْ بِما کَفَرْتُمْ»
5- هيچ قدرتى نمىتواند در برابر خداوند، قرار گيرد و خداوند در برابر هيچ کس مسئول نيست. «لا تَجِدُوا لَکُمْ عَلَيْنا بِهِ تَبِيعاً»