1- توجّه انسان به مقام و کرامت خود، سبب شکر و دورى از کفران است.
بِما کَفَرْتُمْ ... وَ لَقَدْ کَرَّمْنا
2- نه تنها حضرت آدم، بلکه نسل انسان مورد کرامت و برترى و گراميداشت است. «کَرَّمْنا بَنِي آدَمَ»
3- تفاوت انسان با جانداران ديگر و برترى او، بسيار زياد است. لَقَدْ کَرَّمْنا ... فَضَّلْناهُمْ ... تَفْضِيلًا
4- زمينههاى رشد وکمال انسان از سوى خداست. «کَرَّمْنا، حملنا، رزقنا، فضلنا، خَلَقْنا»