1- قيامت رافراموش نکنيم. «يَوْمَ نَدْعُوا»
2- تقسيم‌بندى مردم در قيامت، براساس رهبرانشان خواهد بود. «کُلَّ أُناسٍ بِإِمامِهِمْ»
3- انسان، ناگزير الگو و رهبرى را براى خود انتخاب مى‌کند. «کُلَّ أُناسٍ بِإِمامِهِمْ»
4- مسلمان نبايد در مسائل رهبرى، منزوى و بى‌تفاوت باشد. «نَدْعُوا کُلَّ أُناسٍ بِإِمامِهِمْ» زيرا در قيامت به همراه او محشور مى‌شود.
5- آثار مسأله انتخاب رهبرى و اطاعت از او، تا دامنه‌ى قيامت ادامه دارد. «نَدْعُوا کُلَّ أُناسٍ بِإِمامِهِمْ»
6- قيامت، نه تنها دادگاه افراد، بلکه محکمه‌ى بزرگ امّت‌ها و ملّت‌ها و احزاب و مکتب‌ها و حکومت‌ها نيز هست. «نَدْعُوا کُلَّ أُناسٍ بِإِمامِهِمْ»
7- امامت و ولايت، در متن زندگى مطرح است، نه آنکه صرفاً موضوعى اعتقادى و در حاشيه‌ى زندگى باشد. رهبر، زمينه‌ساز سعادت يا شقاوت مردم مى‌باشد. «کُلَّ أُناسٍ بِإِمامِهِمْ»
8- در قيامت، نيکان از خواندن نامه‌ى عمل خود شاد مى‌شوند. «يَقْرَؤُنَ کِتابَهُمْ» و يکديگر را صدا مى‌زنند که بياييد نامه‌ى مرا بخوانيد. «هاؤُمُ اقْرَؤُا کِتابِيَهْ» «3»
9- انسان عملکرد خود رابه صورت مکتوب دريافت خواهد کرد. «کِتابَهُ»
«1». قصص، 41.
«2». تفسير نورالثقلين.
«3». حاقّه، 19.
جلد 5 - صفحه 97
10- محاکمه‌ى انسان‌ها در قيامت بر اساس دلائل و اسناد مکتوب است. «وَ لا يُظْلَمُونَ فَتِيلًا»
11- کيفر و پاداش در قيامت، صددرصد عادلانه است. «وَ لا يُظْلَمُونَ فَتِيلًا»