نکته‌های تفسیر نور

اين آيه با عصمت پيامبر صلى الله عليه و آله هيچ گونه تعارضى ندارد. جمله‌ى «نزديک بود گناه کنى» به معناى «گناه کردن» نيست. به علاوه جمله‌ى «اگر استوار کردن ما نبود ...» حالت شرطى دارد، يعنى اگر حمايت ما نبود شايد متمايل مى‌شدى. ولى چون آن بود، تمايل هم پيدا «1». نظير آيه‌ى «لن ترضى عنک اليهود و لاالنّصارى حتّى تتّبع ملّتهم» يهود و نصارا از تو راضى نخواهند شد، مگر آنکه از کيش و آيين آنان پيروى کنى. بقره، 120. جلد 5 - صفحه 100 نشد. در موارد ديگر هم شرطِ (اگر) به معناى انجام قطعى نيست، مثل آيه‌ وَ لَوْ تَقَوَّلَ عَلَيْنا بَعْضَ الْأَقاوِيلِ‌ ... لَقَطَعْنا مِنْهُ الْوَتِينَ‌ «1» اگر بر ما سخنى دروغ نسبت دهد، شاهرگش را قطع مى‌کنيم. وآيه‌ «لَئِنْ أَشْرَکْتَ لَيَحْبَطَنَّ عَمَلُکَ» «2» اگر شرک بورزى اعمالت تباه مى‌شود. که به معناى انجام شدن آن کارها نمى‌باشد. چنانکه امام رضا عليه السلام فرمودند: اين آيه از اين باب مى‌باشد که به در مى‌گويند تا ديوار بشنود. «3» و در واقع خطاب آيه به مسلمانان است، نه شخص پيامبر.