1- معيار شناخت اوقات در اسلام، طبيعى است به نحوى که قابل فهم و درک همه کس در همه جا و هميشه باشد. «لِدُلُوکِ الشَّمْسِ غَسَقِ اللَّيْلِ الْفَجْرِ»
2- برنامههاى دينى، زمانبندى شده است. «لِدُلُوکِ الشَّمْسِ إِلى غَسَقِ اللَّيْلِ»
3- نماز تنها عبادتى است که به نام «قرآن» توصيف شده است. «قُرْآنَ الْفَجْرِ»
4- قرآن و تلاوت آن در نماز، محور اصلى است. «قُرْآنَ الْفَجْرِ» «3»
5- در ميان نمازها، نماز صبح جايگاه ويژهاى دارد. «إِنَّ قُرْآنَ الْفَجْرِ کانَ مَشْهُوداً»