1- نماز شب بر پيامبر اسلام واجب بود. «فَتَهَجَّدْ بِهِ نافِلَةً لَکَ» آرى مقام رهبرى، مستلزم تکاليف سنگينترى است.
2- دل شب بهترين زمان براى عبادت است. «وَ مِنَ اللَّيْلِ فَتَهَجَّدْ»
3- مقامات پسنديده معنوى، در سايهى عبادت وعبوديّت پيدا مىشود. «فَتَهَجَّدْ مَقاماً مَحْمُوداً»
4- ما با عبادتهاى خويش، حقى بر خدا نداريم که طلب کنيم، هرچه هست، اميد است و فضل او. «عَسى»
5- نماز شب به تنهايى کافى نيست، کمالات ديگرى نيز لازم است. «عَسى»
6- تا کسى خود گامى به سوى کمال برندارد، خداوند او را به مقامى نمىرساند. فَتَهَجَّدْ ... يَبْعَثَکَ رَبُّکَ
7- مقامى ارزشمند است که نزد خدا پسنديده باشد، وگرنه شهرتهاى پوچ، ارزشمند و ماندگار نيست. آرى دود به هوا و بالا مىرود، ولى روسياه است.
«يَبْعَثَکَ رَبُّکَ»
8- خداوند، خودش شفاعت را براى اوليا پسنديده است، نه آنکه اولياى الهى نسبت به بندگان از خدا مهربانتر باشند. «يَبْعَثَکَ رَبُّکَ مَقاماً مَحْمُوداً»