صدق، بهترين وصف و حالت يک کار و يک شخص در آغاز و انجام آن است. چه بسا کارهايى که آغاز غير صادقانه دارد و با قصد ريا، سمعه، فريب، برترى‌جويى و مانند آن شروع مى‌شود، يا آغازى صادقانه دارد، ولى پايانى آميخته به غرور، عُجب، منّت، حبط و سوءعاقب پيدا مى‌کند و برکات آن محو مى‌شود. رمز شکست بسيارى از حرکت‌ها، نبود صداقت در آنها و قطع امداد الهى از آن است.
امام صادق عليه السلام مى‌فرمايد: هرگاه براى ورود به کارى، ترس و وحشت داشتى اين آيه را بخوان و اقدام کن. «1»
انسان به جايى مى‌رسد که از «صديقين» مى‌شود، هرچه مى‌گويد عمل مى‌کند و هرچه را عمل مى‌کند، مى‌گويد. «2» قلب و زبان و عملش يکى مى‌شود.
از مصاديق «سلطان نصير»، مى‌توان داشتن جانشينى لايق، يارى باوفا و وزيرى دلسوز و کاردان را برشمرد.