نکته‌های تفسیر نور

کلمه‌ى «روح»، 21 مرتبه در قرآن آمده و در موارد زير بکار رفته است: الف: روحى که در کالبد انسان دميده شده است. «نَفَخَ فِيهِ مِنْ رُوحِهِ» «2» ب: وحى. «يُلْقِي الرُّوحَ مِنْ أَمْرِهِ عَلى‌ مَنْ يَشاءُ مِنْ عِبادِهِ» «3» ج: قرآن. «کَذلِکَ أَوْحَيْنا إِلَيْکَ رُوحاً مِنْ أَمْرِنا» «4» «1». تفسير فرقان. «2». سجده، 9. «3». غافر، 15. «4». شورى، 52. جلد 5 - صفحه 113 د: روح القدس. «أَيَّدْناهُ بِرُوحِ الْقُدُسِ» «1»* ه: بزرگ فرشتگان. «تَنَزَّلُ الْمَلائِکَةُ وَ الرُّوحُ» «2» ولى به هر حال روح بشر، امرى پيچيده، ناشناخته و نفخه‌اى الهى و داراى بعد آسمانى است و تنها خداوند آن را مى‌شناسد. امام باقر عليه السلام کلمه‌ى «قليل» را به علم قليل تفسير نکردند، بلکه به معناى افراد قليل تفسير فرمودند. «3» يعنى علم کامل، تنها به اندکى از مردم داده شده وتنها آنان به‌روح آگاهى دارند.