آيهى 86، حالت تهديدآميز نسبت به پيامبر دارد که خداوند، همچنان که عطا مىکند، اگر
«1». بقره، 87.
«2». قدر، 4.
«3». تفسيرنورالثقلين.
جلد 5 - صفحه 114
بخواهد بازپس مىگيرد. «1» و آيهى 87، لحن تشويق آميزى دارد.
قرآن، وحى، نبوّت، خاتميّت وشفاعت، همه از تفضّلات الهى نسبت به پيامبر صلى الله عليه و آله بوده واز مقام ربوبيّت خدا سرچشمه مىگيرد و خداوند عطاهايش را از او بازپس نمىگيرد، هر چند دستش باز، قدرتش استوار و مىتواند همه را بازگيرد.