اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
وَ لَئِن شِئنا لَنَذهَبَنَّ بِالَّذِي أَوحَينا إِلَيکَ ثُمَّ لا تَجِدُ لَکَ بِهِ عَلَينا وَکِيلاً (86)
و هر آينه اگر بخواهيم هر آينه ميبريم و اخذ ميکنيم بآن چه وحي فرستاديم بسوي تو پس از اخذ نمييابي بارجاع آن بر ما وکيلي که عهدهدار باشد، خداوند همان نحوي که قدرت بر اعطاء دارد و بر اتيان همين نحو قدرت بر اخذ و اذهاب هم دارد هر ممکني وجود و عدمش ابقاء و افناءاش در جنب قدرت حق مساويست بلکه خلقت مورچه و ايجاد عرش اعظم يکسانست لذا ميفرمايد:
جلد 12 - صفحه 302
وَ لَئِن شِئنا لَنَذهَبَنَّ بِالَّذِي أَوحَينا إِلَيکَ از مقام نبوت و رسالت و قرآن مجيد و احکام الهيه و دستورات دينيه بخواهيم ببريم قدرت داريم لکن چون افعال الهيه موافق با حکم و مصالح است و اشتباه و خطاء در او نيست لذا آنچه مرحمت فرموده بحضرتش در کنف خود حفظ ميفرمايد.
إِنّا نَحنُ نَزَّلنَا الذِّکرَ وَ إِنّا لَهُ لَحافِظُونَ حجر آيه 9 بلکه روز بروز افاضاتش نسبت بآن حضرت بيشتر و بالاتر ميشود و دين مقدسش تا صفحه قيامت باقي و برقرار است ثُمَّ لا تَجِدُ لَکَ بِهِ عَلَينا وَکِيلًا پس از اخذ و اذهاب نمييابي احدي را از جميع مخلوقات که تکفل کند و بتواند از ما پس بگيرد و ايکال امر باو بکني و اينکه خطاب بحضرت رسالت تنبه است بجميع بندگان که اگر خداوند بآنها چيزي مقامي دولتي مکنتي علمي کمالي عنايت فرموده مغرور نشوند و تکبر و تنفر و تجبر نکنند و بترسند که خدا قدرت دارد پس بگيرد و آنها را با خاک يکسان کند مشاهده کنيد حال شيطان را که در زمين چه اندازه عبادت کرد حتي ملائکه تقاضا کردند بيايد در آسمان و آنها بعبادت آن شوق عبادت بيشتر پيدا کنند ولي براي ترک يک سجده و تکبر و اعتراض بخدا إِنَّ عَلَيکَ لَعنَتِي إِلي يَومِ الدِّينِ در حقش نازل شد.