تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) أَوْ تَکُونَ لَکَ جَنَّةٌ مِنْ نَخِيلٍ وَ عِنَبٍ فَتُفَجِّرَ الْأَنْهارَ خِلالَها تَفْجِيراً (91) أَوْ تَکُونَ لَکَ جَنَّةٌ: يا باشد براى تو بوستانى، مِنْ نَخِيلٍ وَ عِنَبٍ‌: از درختان‌ فَتُفَجِّرَ الْأَنْهارَ خِلالَها تَفْجِيراً: پس روان گردانى جويهاى آب در ميان آن بوستان روان کردنى. ابن عباس نقل نموده‌ «1» که صناديد قريش بعد از غروب در پس خانه کعبه که جمع شدند گفتند حضرت محمد صلّى اللّه عليه و آله و سلّم را بايد احضار نمود تا با او مباحثه نمائيم در آنچه دعوى مى‌کند پس شخصى را بطلب حضرت فرستادند حضرت به جهت تأليف قلوب آنها به ايمان اجابت فرموده حاضر شد گفتند ترا طلبيديم تا نوعى کنيم که نزاع از ميان ما و تو بر طرف شود و اللّه ما در عرب کسى را نديده‌ايم که با قوم خود اين همه درشتى کند که تو با ما مى‌کنى و آباء و اجداد ما را دشنام ميدهى و ايشان را عيب مى‌کنى و زبان به خدايان ما دراز مى‌کنى و مذمت مى‌نمائى و سنگ تفرقه ميان الفت و جمعيت ما اندازى و هيچ زشتى و درشتى نماند که با ما نکردى اگر براى مالست ما ترا غنى گردانيم که در عرب از تو غنى‌تر نباشد و اگر رياست مى‌خواهى ترا اين منصب بدهيم و اگر جنيان ترا زحمت رسانند ما «1» مجمع البيان، جلد 3، صفحه 439. جلد 7 - صفحه 440 طبيب حاذقى مى‌آوريم که ترا علاج کند حضرت فرمود هيچ کدام نيست حق تعالى مرا بشما فرستاده و کتابى بمن داده که شما را به بهشت مژده دهم و از جهنم بترسانم اگر سخن مرا قبول کنيد در دنيا و آخرت مرفه الحال باشيد و اگر قبول نکنيد من صبر کنم تا خداوند ميان من و شما حکمى فرمايد، بعد از فرمايش حضرت اين آيات مقترحه را خواستند که قسمتى از آن مذکور شد.