تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
أَوْ تُسْقِطَ السَّماءَ کَما زَعَمْتَ عَلَيْنا کِسَفاً أَوْ تَأْتِيَ بِاللَّهِ وَ الْمَلائِکَةِ قَبِيلاً (92)
أَوْ تُسْقِطَ السَّماءَ کَما زَعَمْتَ: يا وقتى که بيفکنى آسمانرا چنانچه دعوى مىکنى و وعيد نمودى عَلَيْنا کِسَفاً: بر سر ما پاره پاره أَوْ تَأْتِيَ بِاللَّهِ وَ الْمَلائِکَةِ قَبِيلًا: با بياورى خداى را و ملائکه را کفيل بر آنچه دعوى مىکنى يعنى شاهد بر صحت دعوى و گواهى به رسالت و ما بچشم خدا و ملائکه را ببينيم و بگوش شهادت آن را بشنويم.