1- هدايت تنها به علم، عقل و استدلال نيست، توفيق الهى نيز مىخواهد. «مَنْ يَهْدِ اللَّهُ»
2- گمراهان را نجاتبخشى جز خدا نيست. مَنْ يُضْلِلْ فَلَنْ تَجِدَ ...
3- کسى که از گوش، چشم و زبان خود در مسير حقّيافتن، حقّگفتن و حقّديدن
«1». کهف، 53.
«2». فرقان، 12.
«3». فرقان، 13.
«4». تفسير تبيان.
جلد 5 - صفحه 122
بهره نگيرد، در قيامت نيز کور، کر، لال و واژگون محشور مىشود. اين در واقع نوعى تجسّم عمل انسان است! نَحْشُرُهُمْ ... عَلى وُجُوهِهِمْ عُمْياً وَ بُکْماً وَ صُمًّا
4- آتش دوزخ، براى مجرمان پيوسته شعلهورتر مىشود. «کُلَّما خَبَتْ زِدْناهُمْ سَعِيراً»