1- در جهان بينى الهى، مرگ و شهادت در راه خدا، از همهى دنيا و جمع کردنىهاى آن بهتر است. «وَ لَئِنْ قُتِلْتُمْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ أَوْ مُتُّمْ ...»
2- مهم در راه خدا بودن است، خواه به شهادت بيانجامد يا مرگ. «قُتِلْتُمْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ أَوْ مُتُّمْ ...»
3- اوّل بايد بخشيده شد، سپس رحمت الهى را دريافت کرد. کلمهى «لمغفرة» قبل
جلد 1 - صفحه 635
از کلمه «رحمة» آمده است.
4- مغفرت و رحمت نتيجهاى ابدى دارد، ولى مال و ثروت آثارش موقّت است.
«لَمَغْفِرَةٌ مِنَ اللَّهِ وَ رَحْمَةٌ خَيْرٌ مِمَّا يَجْمَعُونَ»