1- خداوند، از پيامبران خود پشتيبانى مىکند. «لَقَدْ آتَيْنا»
2- خداوند با دادن معجزات به پيامبران، به مردم اتمام حجّت مىکند. «لَقَدْ آتَيْنا»
3- آنان که سرسختترند، نياز به استدلال و معجزهى بيشترى دارند. «تِسْعَ آياتٍ»
4- معجزه، بايد روشن و بىترديد باشد. «بَيِّناتٍ»
5- پيامبران، پزشکانىاند که به سراغ مردم مىروند. «2» «جاءَهُمْ»
6- مستکبران در برابر معجزات و برهانها دست به تحقير و توهين مىزنند.
«لَأَظُنُّکَ يا مُوسى مَسْحُوراً»