1- گاهى انسان با آنکه حقّ را مىداند، امّا خود را به جهالت مىزند. لَقَدْ عَلِمْتَ ...
2- علم به تنهايى در هدايت و راهيابى انسان کافى نيست، بلکه ايمان و تسليم لازم است، وگرنه فرعون هم علم داشت. «عَلِمْتَ»
3- معجزات موسى به قدرى روشن بود که فرعون هم به آن علم داشت. «عَلِمْتَ»
4- معجزات براى بصيرت مردم است، ولى در سحر و جادو بصيرت نيست.
«بَصائِرَ»
5- در نظامهاى حکومتى فاسد، براى هدايت مردم بايد به سراغ رئيس حکومت رفت. «يا فِرْعَوْنُ»
6- پيامبران الهى، به راه خود مطمئن بودند، از اين رو با صراحت به طاغوتها اخطار مىکردند. «لَأَظُنُّکَ يا فِرْعَوْنُ مَثْبُوراً»
7- هرکه حقّ را بفهمد، امّا لجاجت وکبر ورزد، هلاک مىشود. عَلِمْتَ ... مَثْبُوراً