تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) قَيِّماً لِيُنْذِرَ بَأْساً شَدِيداً مِنْ لَدُنْهُ وَ يُبَشِّرَ الْمُؤْمِنِينَ الَّذِينَ يَعْمَلُونَ الصَّالِحاتِ أَنَّ لَهُمْ أَجْراً حَسَناً «2» حاصل آنکه: خداى تعالى نازل فرمود قرآن را بر بنده خود: قَيِّماً: در حالتى که مستقيم و بر حد اعتدال باشد قرآن بدون هيچ نقصان. نزد بعضى معنى آنکه: نگردانيد بنده خود را مايل به غير خود، بلکه او را مستقيم گردانيد در جميع احوال. لِيُنْذِرَ بَأْساً شَدِيداً مِنْ لَدُنْهُ‌: تا بترساند خدا يا پيغمبر مر کافران و مخالفان را به عذاب سخت يا عقوبت جهنم که صادر است از فرمان سبحانى. عياشى: از حضرت باقر عليه السلام روايت شده که در اين آيه فرمود: البأس الشّديد علىّ عليه السّلام و هو من لدن رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله، قاتل معه عدوّه فذلک قوله‌ «لِيُنْذِرَ بَأْساً شَدِيداً مِنْ لَدُنْهُ». «1» وَ يُبَشِّرَ الْمُؤْمِنِينَ‌: و مژده و بشارت دهد پيغمبر يا قرآن مر گرويدگان را. الَّذِينَ يَعْمَلُونَ الصَّالِحاتِ‌: آنانکه بجا مى‌آورند کارهاى شايسته و پسنديده. أَنَّ لَهُمْ أَجْراً حَسَناً: اينکه مر ايشان راست مزد نيکو، يعنى پاداش پسنديده، و تمام که آن بهشت نعيم و ثواب عظيم است.