1- عمل دائم، پاداش دائم دارد. در آيهى قبل «يَعْمَلُونَ الصَّالِحاتِ» نشانه دوام عمل بود و در اين آيه «ماکِثِينَ» يعنى پاداش دائم مىباشد.
2- انسان علاقه به زندگى هميشگى وماندگار دارد، و خداوند آن را در قيامت قرار داده است. «ماکِثِينَ فِيهِ أَبَداً» 3- از ويژگى نعمتهاى الهى در آخرت، جاودانگى آنهاست و در قيامت، مرگ و فنا نيست. «ماکِثِينَ فِيهِ أَبَداً»
4- اصلاح عقيدهى مردم، از وظايف انبياست. «يُنْذِرَ الَّذِينَ قالُوا»
جلد 5 - صفحه 141
5- جهل و ناآگاهى، بستر انحراف است. قالُوا ... ما لَهُمْ بِهِ مِنْ عِلْمٍ
6- عقايد بايد بر اساس علم باشد و از عقيده بدون علم انتقاد شده است. «ما لَهُمْ بِهِ مِنْ عِلْمٍ»
7- کسى که ايمان نداشته باشد، به خالق خود نيز تهمت مىزند. کَبُرَتْ کَلِمَةً ...
8- فرزند داشتن خداوند، تهمتى بىاساس است. «ما لَهُمْ بِهِ مِنْ عِلْمٍ»
9- نسبت دادن فرزند به خدا، هم شرک است، هم تشبيه نابجا و هم نيازمند دانستن خدا به جانشين و همکار. کَبُرَتْ ...