1- دليل ايمان نياوردن کفّار، سرمستى به جلوه‌هاى دنياست. لَمْ يُؤْمِنُوا ... جَعَلْنا ما عَلَى الْأَرْضِ زِينَةً
2- همه‌ى آنچه روى زمين است، باغها، گل‌ها، ميوه‌ها، حيوانات، آبها، معادن، رنگ‌ها، بوها، زينت زمين است. «زِينَةً لَها» امّا براى انسان‌هاى رشد يافته، ايمان، زينت و آرايش است. «2»
«1». تفسير نورالثقلين، ج 5، ص 361 و ج 3، ص 243.
«2». «حَبّب اليکم الايمان و زَيّنه فى قلوبکم». حجرات، 7.
جلد 5 - صفحه 143
3- زينت‌ها، وسيله‌ى آزمايش است. «زِينَةً لَها لِنَبْلُوَهُمْ» تا معلوم شود چه کسى فريفته شده و خود را مى‌فروشد و چه کسى با قناعت و زهد و برخورد کريمانه، آنها را مقدّمه‌ى عمل صالح قرار مى‌دهد.
4- آزمايش، نشانه‌ى اختيار انسان است. «1» «لِنَبْلُوَهُمْ»
5- کيفيّت عمل مهم است، نه مقدار و کمّيت آن. «أَحْسَنُ عَمَلًا»، نه «اکثر عملا»
6- زيبايى گل‌ها و طبيعت فانى است، ولى کار نيک ماندگار است. أَيُّهُمْ أَحْسَنُ عَمَلًا ... صَعِيداً جُرُزاً
7- به زيبايى‌هاى ظاهرى دنيا مغرور نشويم، که همه با خاک يکسان مى‌شود.
«صَعِيداً جُرُزاً»