تفسیر نور (محسن قرائتی)
هؤُلاءِ قَوْمُنَا اتَّخَذُوا مِنْ دُونِهِ آلِهَةً لَوْ لا يَأْتُونَ عَلَيْهِمْ بِسُلْطانٍ بَيِّنٍ فَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرى عَلَى اللَّهِ کَذِباً «15»
آنان قوم مايند که به جز او، خدايان ديگرى گرفتهاند. چرا آنان دليل آشکارى بر خدايان خود نمىآورند؟ پس کيست ستمکارتر از کسى که بر خداوند، دروغى افترا بندد؟