با اينکه در کلمهى «افتراء» نسبت دروغ نهفته است، ولى بازهم کلمه «کَذِباً» در آيه مطرح شده است. اين شايد به خاطر آن باشد که افترا دو گونه است: گاهى امکان نسبت هست، ولى گاهى امکان نسبت هم نيست و شرک از نوع دوّم است. زيرا شريک براى قدرت و علم بىنهايت محال است.