پیام‌های تفسیر نور

1- در مواردى براى حفظ جان و ايمان، تقيه واجب است. لا يُشْعِرَنَ‌ ... يَرْجُمُوکُمْ أَوْ يُعِيدُوکُمْ‌ ... 2- کسى که در حفاظت از خود و ايمانش کوتاهى کند و منحرف شود، هرگز رستگار نمى‌شود. «لَنْ تُفْلِحُوا» 3- منطقِ «خواهى نشوى رسوا همرنگ جماعت شو» با قرآن مخالف است. «يُعِيدُوکُمْ فِي مِلَّتِهِمْ وَ لَنْ تُفْلِحُوا» 4- قهر محيط و جبر جامعه و حکومت، غالباً نوع مردم را منحرف و بدبخت مى‌کند، ولى بايد در مقابل آن ايستاد. «يُعِيدُوکُمْ فِي مِلَّتِهِمْ وَ لَنْ تُفْلِحُوا إِذاً أَبَداً» 5- سنگسار شدن در راه حق، عيب نيست، ولى انحراف و ارتداد عيب است. «يَرْجُمُوکُمْ أَوْ يُعِيدُوکُمْ فِي مِلَّتِهِمْ وَ لَنْ تُفْلِحُوا إِذاً أَبَداً» 6- مرتد، هرگز رستگار نمى‌شود. «يُعِيدُوکُمْ فِي مِلَّتِهِمْ وَ لَنْ تُفْلِحُوا إِذاً أَبَداً» تفسير نور(10جلدى)، ج‌5، ص: 155