پیام‌های تفسیر نور

1- براى خداوند، هيچ کارى مشکل نيست، نه خواب کردن 309 ساله، نه بيدار ساختن آنچنانى. «کَذلِکَ بَعَثْناهُمْ» 2- از حشر وبرانگيخته شدن در قيامت تعجّب نکنيد، هر بيدار شدن از خواب، نوعى بعث و نشور است. «بعثنا» 3- بيدار شدن از خواب نيز به اراده‌ى الهى است. «بعثنا» 4- بيدار کردن اصحاب کهف دو ثمر داشت، يکى براى خودشان که طرح سؤال بود، «لِيَتَسائَلُوا» يکى براى ديگران که نمونه‌اى از رستاخيز وبعث قيامت بود. «کَذلِکَ بَعَثْناهُمْ» 5- در آنچه نمى‌دانيم، اظهار نظر نکنيم. «رَبُّکُمْ أَعْلَمُ بِما لَبِثْتُمْ» 6- حتّى يک گروه کوچک نيز بايد مسئول ورهبر داشته باشد. (در ميان اصحاب کهف يک نفر بود که امر و نهى وپرسش مى‌کرد.) قالَ قائِلٌ‌ ... فَابْعَثُوا 7- اقدام براى معاش زندگى، منافات با توکّل ندارد. اصحاب کهف هم پول و نقدينه داشتند، هم براى تهيه غذا حرکت کردند. «فَابْعَثُوا أَحَدَکُمْ بِوَرِقِکُمْ هذِهِ» 8- وکالت و پذيرش وکالت از گروه جايز است. «فَابْعَثُوا أَحَدَکُمْ» 9- پول و نقدينگى، سابقه‌اى تاريخى و کهن دارد. «بِوَرِقِکُمْ» 10- هر پولى نمى‌تواند بهاى جنس قرار گيرد. «بِوَرِقِکُمْ هذِهِ» 11- وارستگان مؤمن هر غذايى را نمى‌خورند، نوع غذا و مقدار برايشان مطرح نيست، پاک و حلال بودن مهم است‌ «أَزْکى‌ طَعاماً بِرِزْقٍ مِنْهُ» جلد 5 - صفحه 154 12- مؤمن بايد رازدار وهوشيار باشد وبا مدارا وتقيّه واصول ايمنى، دشمن را از وجود خود آگاه نکند. «وَ لْيَتَلَطَّفْ» کسى که مسئوليّت مى‌پذيرد بايد مراقبت‌هاى لازم را داشته باشد.