تفسیر نور (محسن قرائتی)
وَ اصْبِرْ نَفْسَکَ مَعَ الَّذِينَ يَدْعُونَ رَبَّهُمْ بِالْغَداةِ وَ الْعَشِيِّ يُرِيدُونَ وَجْهَهُ وَ لا تَعْدُ عَيْناکَ عَنْهُمْ تُرِيدُ زِينَةَ الْحَياةِ الدُّنْيا وَ لا تُطِعْ مَنْ أَغْفَلْنا قَلْبَهُ عَنْ ذِکْرِنا وَ اتَّبَعَ هَواهُ وَ کانَ أَمْرُهُ فُرُطاً «28»
وبا کسانى که پروردگارشان را (همواره و در هر) صبحگاه و شامگاه مىخوانند و خشنودى او را مىجويند، خود را شکيبا ساز و ديدگانت را از آنان برمگير که زيور دنيا را بطلبى و از کسانى که دلشان را از ياد خود غافل کردهايم و در پى هوس خويشند و کارشان بر گزافه و زياده روى است، پيروى مکن.