تفسیر نور

تفسیر نور (محسن قرائتی) وَ قُلِ الْحَقُّ مِنْ رَبِّکُمْ فَمَنْ شاءَ فَلْيُؤْمِنْ وَ مَنْ شاءَ فَلْيَکْفُرْ إِنَّا أَعْتَدْنا لِلظَّالِمِينَ ناراً أَحاطَ بِهِمْ سُرادِقُها وَ إِنْ يَسْتَغِيثُوا يُغاثُوا بِماءٍ کَالْمُهْلِ يَشْوِي الْوُجُوهَ بِئْسَ الشَّرابُ وَ ساءَتْ مُرْتَفَقاً «29» و بگو: حقّ از سوى پروردگار شما رسيده است، پس هر که خواست ايمان آورد و هر که خواست کافر شود. همانا ما براى ستمگران آتشى مهيّا کرده‌ايم که (شعله‌هايش) همچون سراپرده‌اى آنان را فراگرفته و چون پناه خواهند، با آبى (مانند مس) گداخته که چهره‌ها را بريان مى‌کند يارى مى‌شوند! چه بد نوشيدنى و چه بد جايگاهى است!