اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
وَ اضرِب لَهُم مَثَلاً رَجُلَين‌ِ جَعَلنا لِأَحَدِهِما جَنَّتَين‌ِ مِن أَعناب‌ٍ وَ حَفَفناهُما بِنَخل‌ٍ وَ جَعَلنا بَينَهُما زَرعاً (32) کِلتَا الجَنَّتَين‌ِ آتَت أُکُلَها وَ لَم تَظلِم مِنه‌ُ شَيئاً وَ فَجَّرنا خِلالَهُما نَهَراً (33)
و مثال بزن براي آنها دو مرد که ما قرار داديم از براي يکي از آنها دو باغستان از انگور و اطراف آنها نخل خرما و بين اينکه دو باغ کشت زاري و اينکه دو باغ ميوه فراوان از انگور و خرما آورده و چيزي از آن کسر نگذاشته از ميوه که تناول شود.
جلد 12 - صفحه 352
وَ اضرِب لَهُم مَثَلًا خداوند مثل مي‌زند براي کافر و مؤمن که کفار مغرور به زخارف دنيوي مي‌شوند و خيال مي‌کنند که هميشه براي آنها باقي مي‌ماند و حال آنکه بزودي فاني مي‌شود و مؤمن اميد بخدا دارد و خداوند باو عنايت‌هايي دارد رَجُلَين‌ِ يک کافر و يک مؤمن جَعَلنا لِأَحَدِهِما که کافر است جَنَّتَين‌ِ دو باغستان مِن أَعناب‌ٍ از انگور که دو انگورستان دارد که بين اينکه دو فاصله است وَ حَفَفناهُما بِنَخل‌ٍ که چهار طرف اينکه دو باغ نخل خرما است وَ جَعَلنا بَينَهُما زَرعاً که در فاصله اينکه دو باغ کشتزار است زراعت مي‌کنند مثل گندم و جو و ساير حبوبات کِلتَا الجَنَّتَين‌ِ آتَت أُکُلَها که هر دو باغ سبز و خرم و پر از انگور و خرما است وَ لَم تَظلِم مِنه‌ُ شَيئاً تمام اشجارش بارور شده هيچکدام خشک و بي‌بار نمانده چنانچه نوع کفار داراي مکنت و ثروت از املاک و اموال و زينتهاي دنيوي هستند.
وَ فَجَّرنا خِلالَهُما نَهَراً و در اواسط اينکه دو باغ نهر آبي جاري بود که تمام اينکه باغ را و تمام اينکه کشتزار را مشروب ميکرد کلمه و فجّرنا اشاره بچشمه آبست که سر چشمه در همان باغ بود و دو سرچشمه بوده يکي در اينکه باغ و ديگري در باغ ديگر و چشمه آب هم دو قسم است يک قسم واقف و يک قسم جاري که جوشش ميکرد خلالهما در وسط هر دو باغ و تشکيل ميداد نهرا يک نهر در اينکه و ديگري در آن.