تفسیر نور (محسن قرائتی)
وَ دَخَلَ جَنَّتَهُ وَ هُوَ ظالِمٌ لِنَفْسِهِ قالَ ما أَظُنُّ أَنْ تَبِيدَ هذِهِ أَبَداً «35»
و او در حالى که بر خويش ستمکار بود، به درون باغ خود آمد (و با غرور و سرمستى) گفت: گمان ندارم که هرگز اين (باغ، يا دنيا) نابود شود!